Silik

Bitmeyen sigara mesailerinden birinde

şebo hep aynı ses tonuyla kustuğu şarkısında

"sil baştan başlamak gerek bazen" diyor...

Bir an kaybettim var olduğum "AN" ı

Elimde silgi temizleme çabasında buldum kendimi,

kendimi silmek isteyişim

"daha güzel olacak herşey umudu" ile pekişmişken,

görmezden geliyordum kağıtta bıraktığım izleri.

Silik bir yaşam üstüne yazılan bir hikayedeydim

ve

yazılan hikayem de silikti o an olmasa da.

Çabalarım silikleştikçe anlıyordum kandırıldığımı, 

daha güzel daha iyi bir hikaye yazmak isterken

"en"lere sahip hayatımı  kendime yabancı kıldığımı...

Ve bıraktım silgiyi bir daha almamak üzere, 

elimde kalem üzerinden geçtim silik kıldığım yaşamların.

Görünmeyen izlerim vardı ama üstünden geçemediğim,

içimde acısını taşıyacağım izlerim...

Artık karalanmış bir hayat yaratmıştım kendime ,

kalem darbelerinin kimi yerde kesiştiği kimi yerde örtüştüğü 

tek bir "AN" ı boyutlandıran görünümüyle...

Şuan her anında ben olan beni izliyorum kahve-sigara mesaisinde...